Herinnerings monumenten in Winterswijk.

Monument joodse begraafplaats

Joodse begraafplaats

Op 5 mei 1951 werd er tijdens een soort wolkbreuk het monument op de Joodse begraafplaats onthuld door Opperrabbijn J.Tal.

Het monument is door steenhouwer Koster uit Amsterdam ontworpen en vervaardigd. De leden van de kehilla brachten zelf het geld bijeen. De zuil met Davidster heeft een Hebreeuwse en een Nederlandse tekst.

De tekst luid:
Rachel weent om hare kinderen, zij weigert elke troost om hare kinderen, want zij zijn niet meer’.(Jeremia 31:14).
“Ter herinnering aan allen, die in de jaren 5701-5705 (1940-1945)zijn weggevoerd en om het leven gebracht”.

 

 

 

Monument mevr. Kuiper-Rietbergplein

Monument op het mevr. Kuiper-Rietbergplein

Het standbeeld is gemaakt door Gerrit Bolhuis en onthuld op 29 juni 1945- ter nagedachtenis aan de gesneuveld Winterswijkse soldaten gedurende de eerste 5 dagen van de oorlog.                                                                     De open cirkel van gedenkstenen is gemaakt door D.W.Sluiskes en onthuld op 28 april 2002. De licht achterover hellende granieten stenen zijn een verbeelding van omhoog geheven handen die om hulp vragen. Daarvan spreekt ook de tekst uit Klaagliederen, op de centrale steen: ‘Zion strekt haar handen uit. Niemand die haar troost’. De stenen zijn aan de zijkant en bovenkant ruw gelaten, alsof ze onaf zijn Een verwijzing naar levens die ruw werden afgebroken. Van dat gebroken leven getuigt ook de geknakte bloem op de middelste steen. Op de stenen staan de namen van de vermoorde Joodse Winterswijkers.

Plaquette station Winterswijk

Plaquette station

Op 11 april 2010 is een herinneringsplaquette onthuld als eerbetoon aan de 326 joodse Winterswijkers die in concentratie kampen werden vermoord.
Het kunstwerk, gemaakt door Jip Wijngaarden, verbeeldt een profeet die de sjofar blaast als waarschuwing.

 

Monument Korenburgerveen

Monument Korenburgerveen

Dit monument bestaat uit een beukenboom en een bronzen gedenkplaat.
De tekst op de plaat luid:

‘Deze Beuk werd geplant om het trieste feit te herdenken, dat 21 joodse medeburgers op 27 november 1942 uit het hier tegenover gelegen Korenburgerveen, waar ze ondergedoken waren werden weggevoerd.
Slechts enkele van hen wisten te ontkomen, die overigen keerden nooit terug.
Moge deze boom ons blijven herinneren en ons hoeden voor rassenwaan.

26 november 1993’